Yazar Halit Ertuğrul ibretlik bir hatırasını anlatıyor;
    Yazar Halit Ertuğrul, bir konferans vesilesiyle bir Avrupa ülkesine davet edilir. Konferans icra edilir. Konferans bittikten sonra da, orada kitaplarını imzalatmak isteyen uzun bir kuyruk oluşur. Okuyucularına tek tek kitaplarını imzalarken, kuyrukta sıra, yanında anne ve babası ile gelmiş 12-13 yaşlarında bir kızcağıza gelir. O kızcağız Halit Ertuğrul’un “Canan” isimli kitabını okumuş ve  imzalatmak için gelmiştir.

    O kız, yazar Halit Ertuğrul’a şöyle der;

    -Halit Amca!… Sizden bir istekte bulunsam yapar mısınız?..

   Halit Ertuğrul da;

    -Buyur kızım!, diye cevap verir.

Said Nursî Hz.

    O kızcağız bunun üzerine, şu masumane talebini dile getirir;  

    -Halit Amca, kitabınızı okudum da… Çok güzel. İçinde “Said Nursî Amca” dan bahsediyorsunuz. Bu Said Nursî Amca’nın cep telefonu numarası var mı? Ben bir sesini duymak istiyorum.

    Yazar Halit Ertuğrul onun bu talebinden masumiyetini ve safiyetini hemen anlamış. Said Nursî hazretlerinin ta 1960’larda vefat ettiğini söyleyip de, onun hayal dünyasını bir anda yıkıp üzmek istememiş. Bu maksatla şöyle demiş;

    -Kızım, Said Nursî amcanın bende telefonu numarası yok. Ama, sorayım, eğer bir bilen varsa araştırayım.

    Yazar Halit Ertuğrul, daha sonra,  davet üzerine, Avrupa’da başka bir şehre gitmiş. Orada bir yerde misafir iken, bir gün, kendisini ısrarla birinin telefonla aradığını haber verirler. Arayan telefon numarasına dönüş yapıp aradıklarında, karşı tarafta bir adam, “Merve” isimli kızlarının kendilerini uyutmadığını, Merve’nin kendisinden Said Nursî hazretlerinin telefon numarasını isteyen kız olduğunu, söyler. Merve’nin babası , arkasından telefonu kızı Merve’ye verir ve onun başına gelen ibretlik hadiseyi kendisinin anlatmasını ister.

    Merve, telefonu alıp göz yaşları içinde şunu anlatır;

    -Halit Amca!, Ben bugün rüyamda Said Nursî Amca’yı gördüm. Said Nursî Amca, bizim eve geldi. Kızım benim telefon numaramı istemişsin. Benim telefonum yok, ama onun yerine ben geldim. Söyle benden ne istiyorsun?!… , dedi.

   Ben de;

    -Said Nursî Amca, ben seni çok sevdim. Sesini duymak istedim. Said Nursî Amca; “Senin adın ne?”, dedi. “Merve”, dedim.

     -Bak kızım Merve!, adını Cevşenimin altına yazacağım. Sana dua edeceğim. Ne zaman istersen gelirim ben!…, dedi.

    Yazar Halit Ertuğrul, hizmeti 1970 yılında tanıdığını, o günden beri kendi rüyasına bir kere olsun Said Nursî hazretlerinin gelmediğini, ifade ederek o masum kıza yapılan bu manevi ikrama, gıbta ile baktığını ifade etmiştir.

(Kaynak:youtube.com/dOxByLsGcMs)