“Sizden biriniz, oturduğu yerde, “Allahım rızkımı ver” demesin. Biliyorsunuz ki, gökten ne altın yağar, ne de gümüş.”
HAZRETİ ÖMER (R.A.)–(Kayn.:İslam Alimleri Ans.)

“Yavaş olan payını kaybetmez. Çok hırslı olan da kendisine takdir olunanın dışında bir şey elde edemez.”
ABDULLAH BİN MES’UD (R.A)–(Kayn.:İsl.Büyüklerinden Latifeler)

“Mümin olan herkesin rızkını Allahü teâlâ ezelde helâlden takdîr etmiştir. Kul sabrederse, bu rızkına helâlden kavuşur. Şayet sabretmez, sabırsız davranırsa, bu defa harama dalar. Allahü teâlâ da onun haramdan yediği kadar helal rızkından eksiltir.”
ABDULLAH İBNİ ABBAS (R.A.)–(Kayn.:İslam Alimleri Ans.)

“Allahü teâlânın rızâsının onda dokuzu helâl rızıktadır.”
YÛSUF BİN ESBÂT–(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Rızkı hususunda Allahü teâlâya tevekkül eden kimsenin güzel huyları fazlalaşır, cömert olur ve ibâdetlerinde vesvese bulunmaz.”
ŞAKÎK-İ BELHΖ(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Hürriyet demek, bütün işlerde sebeplere değil, sebepleri yaratan, Allah’a bağlanmaktır. Bu kurtuluşun ilk kapısıdır.”
SEYYİD ABDÜLHAKÎM HÜSEYNΖ(Kayn.:Kasrik’ten Geçenler)

“Mallarınızı Allah yolunda harcamaktan geri durmayınız. Evlatlarımız var diye sarfetmekten korkmayınız. Zira, eğer onlar mümin iseler, Allah’ın onları rızıklandıracağına güveniniz. Eğer fasık iseler, sizin malınızla fasıklık yapmalarına destek olmayınız!”
EBU HAZİM–(Kayn.:İsl.Büyüklerinden Latifeler)

“Kâinatın şehadetiyle, nihayet derecede Rahmân, Rahîm ve Lâtif ve Kerîm olan Hâlık-ı Zülcelâli ve’l-İkram, çocukları dünyaya gönderdiği vakit, arkalarından rızıklarını gayet lâtif bir surette gönderip ve memeler musluğundan ağızlarına akıttığı gibi, çocuk hükmüne gelen ve çocuklardan daha ziyade merhamete lâyık ve şefkate muhtaç olan ihtiyarların rızıklarını dahi, bereket suretinde gönderir. Onların iaşelerini, tamahkâr ve bahîl insanlara yükletmez.”
BEDİÜZZAMAN SAÎD NURSİ–(Kayn.:RNK/Mektubat)

“Çok ediplerin ve çok ulemanın fakr-ı hali ve çok aptalların servet ve gınâsı dahi gösteriyor ki, celb-i rızkın medarı zekâ ve iktidar değildir, belki acz ve iftikardır (muhtaçlığını ortaya koymak), tevekkülvâri bir teslimdir ve lisan-ı kal ve lisan-ı hal ve lisan-ı fiil ile bir duadır.”
BEDİÜZZAMAN SAÎD NURSİ–(Kayn.:RNK/Mektubat)

“Âkilüllâhm (leş yiyen) hayvanların helâl rızıkları, vefat etmiş hayvanların etleridir. Hayatta olan hayvanların etleri onlara haramdır. Eğer yeseler, cezâ görürler.”
BEDİÜZZAMAN SAÎD NURSİ–(Kayn.:RNK/Lem’alar)

“Eğer kul Allah’tan kendisine rızık vermemesini istese, Allah onun bu duasını kabul etmez, ve ona; ‘Ey cahil kulum! Ben seni yarattım, artık ebediyyen rızkını vermek bana aittir’ buyurur.”
SEHL BİN ABDULLAH TÜSTERΖ(Kayn.:Bir Sofrada Yüz Derviş)

“Rızkını Allah’tan bilmeyip de onun mahlûkundan beklemek, insanı cenâb-ı Hak’tan uzaklaştırıp, halka muhtâc eder.”
AHMED BİN YAHY EL-CEL–(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Çok uyumak kazancın azalmasına sebeb olur.”
AKŞEMSEDDİN–(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Allahü teâlâ kullarına, bilinen rızıkların dağıtımını sabah namazından sonra, mânevî rızıkların dağıtımını da ikindi namazından sonra yapar. Bu iki vakitte uyumak, bunun için sizlere yasak edilmiştir.”
ALİ HAVVÂS BERLİSΖ(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Allahü teâlânın, kendisine kâfi olduğunu bilmeyen kimseyi, Allahü teâlâ mahlûklara muhtâc eder.”
ALİ MÜZEYYEN–(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Fukarâ ve dervişler üç çeşittir. Birinci kısım, aslâ kimseden bir şey istemez, verirlerse de almaz. Bunlar hâl sâhibi, rûhâniyet ehli kimselerdir. İzzet ve celâl sâhibi Allahü teâlâdan her ne isterlerse, Allah onu bu kimselere verir. Allahü teâlâ şunu verecek diye yemin edecek olsalar derhâl duâları kabûl edilir. Diğer bir kısmı halktan bir şey istemez ama verildiğinde kabûl eder. Bunlar dervişlerin orta tabakasıdır. Allahü teâlâya tevekkül ederek sükûn, rahat bulurlar. Bu kısım, kudsiyet makâmında ebediyet sofrasına oturmuş bir tâifedir. Üçüncü kısım ise, güçleri yettiğinde sabrederek oturur ve rızkın geleceği vakti gözler. Böyleleri zarûrî ihtiyaçları mecbûr bırakırsa, kalpleri Allahü teâlâya bağlı olduğu hâlde çıkıp halktan isterler.”
BİŞR-İ HÂFΖ(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Rızkını Allah’a havâle edip, yalnız O’ndan bekleyenin ahlâkı güzelleşir, harcarken cömert olmak ona zor gelmez, namazda dünyâ malı için vesveseye düşmez.”
EBÛ ABDULLAH NİBÂCΖ(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Tevekkül, sebebe yapışmayıp, tembel oturmak değildir. Çünkü böyle olmak, Allahü teâlâya karşı edepsizlik olur. Müslümanın meşrû olan bir sebebe yapışması lâzımdır. Sebebe yapıştıktan ve çalışmaya başladıktan sonra tevekkül edilir. Yâni istenilen şey, bunun hâsıl olmasına sebeb olan şeyden beklenilmez. Çünkü Allahü teâlâ sebebi, istenilen şeye kavuşmak için, bir kapı gibi yaratmıştır. Bir şeyin hâsıl olmasına sebeb olan işi yapmayıp da, sebepsiz olarak gelmesini beklemek, kapıyı kapayıp pencereden atılmasını istemeye benzer ki, edebsizlik olur. Allahü teâlâ ihtiyâçlarımıza kavuşmak için kapıyı yaratmış ve açık bırakmıştır. Onu kapamamız doğru değildir. Bizim vazifemiz kapıya gidip beklemektir. Sonrasını O bilir. Çok zaman kapıdan gönderir. Dilediği zaman da pencereden atarak verir.”
MUHAMMED BÂKÎ-BİLLAH–(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Rızık mukadderdir. Ziyâde ve noksan ihtimâli yoktur. Rızkın noksan veya ziyâde olması, Hak teâlânın husûsî fazlı iledir. Hiç kimsenin bunda bir katkısı yoktur.”
MUHAMMED MA’SÛM FÂRÛKΖ(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Gök tunç olsa, yer demir kesilse, gökten bir damla yağmur düşmese, yerden bir bitki bitmese ve dünyâdaki bütün insanlar benim çocuğum olsa, Allahü teâlâya yemîn ederim ki onlara nasıl bakacağım düşüncesi kalbime gelmez. Çünkü, Allahü teâlâ hepsinin rızkını vereceğini bildirmiş ve üzerine almıştır.”
RÂBİA-İ ADEVİYYE–(Kayn.:Evliyalar Ans.)

“Dünyâyı iki şey olarak buldum: Biri bana âit, diğeri başkasına. Başkasına âit olan şeyi, bütün gücümle elde etmeğe çalışsam, mümkün değil, ona ulaşamam. Benim rızkım nasıl olsa başkasına verilmez. Başkasınınki de bana verilmez. Bana verilecek rızkın bir zamanı vardır. Onun için onda acele etmiyeceğim.”
SELEME BİN DÎNÂR–(Kayn.:Evliyalar Ans.)

(Hat:Fatih Özkafa)