ÇOBANIN TEHİYYAT DUASI

    Şah-ı Hazne olarak bilinen Ahmed Haznevî Hazretleri, İslam’ın emir ve yasaklarını karşılaştığı herkese, sabır ve ısrarla anlatmaya gayret etmiştir. Öyle ki; Bazen bir kişiye kelime-i şehadeti öğretip düzgünce söyletmek için saatlerce uğraştığı olurdu.

    Yine bir gün, Bir çobana namaz oturuşunda okunmakta olan “Tehiyyat duası”nı öğretmeye başlar. Fakat bütün gayretine rağmen çoban Tehiyyat duasını ezberleme hususunda hiçbir ilerleme kaydedemez.

    Bunun üzerine, Ahmed Haznevî hazretleri en sonunda şu çareyi bulur; Onun sürüsündeki en iri cüsseli koyuna “ETTEHİYATU” onun biraz küçüğüne “LİLLAHİ”, ondan da küçüğüne “VESSELEVATU”  şeklinde isim verir. Tehiyyat duasındaki geri kalan kısmı için de, aynı şekilde, onun sürüsünden bir koyuna isimler verir. O çoban, Şah-ı Hazne hazretlerinin bulduğu bu harika usülle, Tehiyyat duasını ezberlemeye muaffak olur. 

    Aradan zaman geçer. O çoban tekrar Telma’ruf’a Şah-ı Hazne’yi ziyarete gelir. Bu çobana, daha önce öğrendiği Tehiyyat Duasını okuttururlar. Fakat çoban Tehiyyat duasındaki “VETTAYYİBÂT” kelimesini atlayarak okur. Birkaç kere daha okuturlarsa da, çoban hepsinde “VETTAYYİBÂT”  kelimesini eksik bırakır. Sebebini araştırınca da, “VETTAYYİBÂT” ismi verilen koyunun epey bir vakit önce öldüğü anlaşılır.

(Kaynak:Şeyh Muhammed Diyauddin’in Hayatı ve Tasavvufî Görüşleri/Ö.T.Yücel (Y.Lis.Tezi)