“Eğer gıybet etseydim, anamı, babamı gıybet ederdim. Çünkü sevâblarımın onlara verilmesi daha hayırlı olur.”
ABDULLAH BİN MÜBÂREK–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Gıybet, ehl-i adâvet ve haset ve inadın en çok istimal ettikleri alçak bir silâhtır. İzzet-i nefis sahibi, bu pis silâha tenezzül edip istimal etmez (kullanmaz).”
BEDİÜZZAMAN SAÎD NURSİ–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Bir insan hayatı boyunca ibadet yapsa, kazandığı sevapları terazinin bir kefesine koysa, bu kimsenin bir müslüman hakkında su-i zannından meydana gelen günahını da bir kefesine koysan, günah kefesinin ağır basacağını görürsün. Salih , iyi kimselerin hayatı boyunca yaptığı ibadetler, bir defa yaptığı kötü düşünceden meydana gelen günahı karşılayamadığına göre diğer insanların hallerinin ne olacağını düşün.”
ABDÜLVEHHAB-I ŞA’RANİ (İMAM ŞARANİ)–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“İnsanın en kötü işlerinden biri gıybet etmesidir.Bu yüzden dünya ve ahirette zarara uğrar. Hatta o yüzden ona buğzedilir. Melekler ondan uzaklaşır. Şeytanlar sevinir. Gıybet amelleri boşa çıkarır. Herkes yanında sevgisini kaybeder. Değeri kalmaz. Gıybet ile nemime (söz taşımak) birbirine yakındır. İkisi de aynı şeyden doğar. İkisi de taşkınlık ve azgınlıktır. Azgın olmayan kimse bunlarla uğraşmaz. Söz taşıyan kimse katil gibidir. Gıybet eden ise leş yiyen gibidir. Azgın kimse kibirlidir. İnsan nefsini bu hastalıklara kaptırınca iftira günahına da girer. Böylece gıybet kişinin kendi nefsini temize çıkarmak istemesinden ve kendini beğenmesinden doğar. Gıybetten en büyük beladan kaçar gibi kaçmak lazımdır. Çünkü o Kur’anı Kerimde haram kılınmıştır.”
AHMED BİN ASIM ANTAKİ–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Kim gıybeti terkederse Allahu Tealaya olan sevgisi çoğalır.Kim az ve doğru konuşursa aklı tam olur.Kim dünya için kaygılanırsa Allah’tan uzaklaşır.”
AHMED BİCAN–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Bana kim düşmanlık yapıyor, beni gıybet ediyor ve hakkımda kötü söylüyor , keşke bilsem de ona altın ve gümüş göndersem. Benim işimde çalışarak , kazandığı sevapları benim defterime geçirdiğine göre benim paramdan harcasın.”
AHMED BİN HARB–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Doğru yoldan ayrılmak iki türlüdür. Birincisi; iyi niyetli olduğu halde, yanlış iş yapan ve haktan ayrılan, ayağı kayan kimseye uymak. Bu, insanı helâk eder. İkincisi; hakka karşı inadcı olmak ve kendinden önce geçen sâlih, müttekî kimselere muhâlefet etmek. Böyle yapan kimse sapık ve saptırıcıdır. Böyle kimse, ümmet arasında şeytan gibidir. Kimsenin ona aldanmaması için, onun hâlini insanlara bildirmek lâzımdır.”
BERBEHÂRΖ(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Fütüvvet, kulların iyiliklerini ve güzelliklerini görmek, gıybet ise onların kötülüklerini görmektir.”
EBÛ MİDYEN MAĞRİBΖ(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Fenâlığını bildiğin bir kimseyi o kötülüğü ile anma. Ondan fayda ve iyilik ara ve iyi hâli ile an. Meğer o kimsenin fena hâli din husûsunda ise o zaman bunu insanlara söyle de, ona uymasınlar ve ondan sakınsınlar. (Ebu Yusuf Hz.’ne nasihatından alıntı)”
İMAM-I A’ZAM EBU HANİFE–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Gıybet; yalancıların meyvesi, fâsıkların ziyâfeti, kadınların sakızıdır.”
İBRÂHİM DESÛKΖ(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Devlet reislerine dil uzatmayınız, onların iyilikleri için duâ ediniz. Çünkü onların iyiliği, sizin iyiliğinize vesîle olur. “
MEVLÂN HÂLİD-İ BAĞDÂDΖ(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Kalb kırmak, Allahü teâlânın lütfunu incitmektir. Neye uğrarsa uğrasın, sâlih kimse, aslâ kimseye kötü söylememeli ve lânet etmemelidir. İnsanların kabahatlerini açıklamamalıdır.”
NİZÂMEDDÎN EVLİY–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Müslümanlardan bir söz işittiğinde onu hayra yor, sakın şerre yorma!”
ÖMER BİN ABDÜLAZÎZ–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Düşmandan lâf getiren, insana düşmandan daha büyük düşmandır. Ey laf taşıyıcı! Düşmanım bile yüzüme karşı kötü şey söylemiyor. Sen ondan daha büyük düşman olmasan, onun arkamdan söylediğini, gelip de yüzüme karşı söyler misin? Söz taşıyan, eski düşmanlıkları yeniler, kinleri tâzeler. En yumuşak insanları bile çileden çıkarır. Uyuyan fitneyi uyandıran kimseden en kısa zamanda kaç! Kavga iki kişi arasında yanan bir ateşe benzer. Söz taşıyıcı ise, o ateşin sönmemesi için odun taşıyan oduncu gibidir.”
SA’DÎ-İ ŞİRÂZΖ(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Bir kimsenin ahmak olduğuna alâmet, kendi ayıbını bırakıp, başkasının ayıbıyla uğraşmasıdır.”
SIRRÎ-Yİ SEKATΖ(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Bir kimse, ölmüş bir kimsenin kendisinde bulunan hakkını, Allahü teâlâdan korkarak götürüp vârislerine verse, helâllık almış olur. Ama gıybet günâhının durumu böyle değildir. Bir kimse, bir kimseyi gıybet etse, gıybet edilen kimse vefât etse, gıybet eden kimse, gidip, gıybet ettiği kimsenin vârislerinden helâllık alsa, yine helâl olmaz. Yeryüzündeki bütün müslümanlar, o gıybet eden kimseyi affetseler, gıybet edilen kimse, hakkını helâl etmedikçe helâl olmaz. Müminin ırzı, şerefi, malından daha kıymetlidir.”
SÜFYÂN BİN UYEYNE–(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Bir müslümanı medhedemiyorsan, bâri kötüleme. Faydalı olamıyorsan bâri zararlı olma, sevindiremiyorsan hiç olmazsa üzme.”
YAHY BİN MUÂZ-I RÂZΖ(Kayn.:Evliy.Ans.)

“Allah (c.c)’ın bir kulundan yüz çevirdiğinin alametlerinden biri de; O kulun velilerin haysiyet ve şereflerine dil uzatmasıdır. Bu söz büyüklerin kelamıdır. Kim velilerin aleyhinde konuşulan sözlere kulak verirse o da onlardan sayılır.”
MEVLANA HALİD-İ BAĞDADİ–(Kayn.:Mektubat-ı Mevl. Halid/83.Mekt.)